Απαντώντας σε καλόπιστες ερωτήσεις #2 Πώς θα κάνεις καλύτερο τον κόσμο

by O Αχώνευτος Φιλελές | February 17, 2020

__________________________________________________________________________

Το άρθρο μας με τίτλο “Αριστερά: Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην αυτοβελτίωση” συνεχίζει [1] να παράγει πολλά σχόλια  τα οποία μας δίνουν τις αφορμές που χρειαζόμαστε.  Το σχόλιο για αυτό το άρθρο αυτή τη φορά είναι από το facebook και είναι το παρακάτω.

Έτσι πρέπει να είναι οι προσφωνήσεις από εδώ και πέρα σε αυτή τη σελίδα! 🙂

Ο σκοπός της αριστεράς

Ο σκοπός της αριστεράς είναι η ισότητα. Η αριστεράς εξ’ ορισμού δε πιστεύει στην ελευθερία, αλλά πιστεύει σε έναν κεντρικό σχεδιασμό ο οποίος θα ορίζει την αξία του κάθε ανθρώπου και τη ζωή του σε κλίμακα που εξαρτάται από το πόσο ακραία είναι η εφαρμογή της.  Η  βίαιη επιβολή της ισότητας που ονειρεύεται η αριστερά προέρχεται κυρίως από τον φθόνο και από πεποιθήσεις που έχουν να κάνουν με αδυναμία εξέλιξης και άνοδο στην ιεραρχία. Όταν όμως η αριστερά δει ότι σε ένα κράτος ή σε μία κοινωνία υπάρχει πρόοδος, δεν υπάρχει φτώχεια ή εξαθλιωμένη εργατική τάξη, τότε προσπαθεί να την εφεύρει. Χωρίς φτωχούς η αριστερά δεν έχει νόημα ύπαρξης μιας και κανένας δεν έχει όρεξη να βγει να επαναστατήσει όταν ζει καλά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αριστερά προσπαθεί να σαμποτάρει την οικονομία στρέφοντας για παράδειγμα τον λαό εναντίων επενδύσεων, οι οποίες ανοίγουν χιλιάδες θέσεις εργασίας και φέρνουν ανάπτυξη. Τις χαρακτηρίζουν ως ξεπούλημα και προδοσία, λες και η εθνική κυριαρχία εξαρτάται από τα οικόπεδα ή κάνουν ότι ανησυχούν για τα αρχαία, το περιβάλλον και τον κορμοράνο. Η αριστερά θέλει τους ανθρώπους φτωχούς και ηττημένους, γιατί αυτοί είναι που εκφράζονται από αυτή.

Γιατί κάποιες χώρες είναι φτωχές και κάποιες όχι

Στην ερώτησή σου εκφράζεται η πεποίθηση ότι ο καπιταλισμός ευθύνεται για όλα τα δεινά του κόσμου.  Ο καπιταλισμός είναι ένα πολύ απλό οικονομικό σύστημα. Το μόνο που λέει είναι ότι η αγοραστική αξία σου είναι ίση με την αξία που σου δίνει η κοινωνία· εξαρτάται δηλαδή από αυτά που προσφέρεις σε αυτή. Όμοια με την άμεση δημοκρατία, ο καπιταλισμός λέει ότι κάθε μέρα ο κόσμος θα ψηφίζει αν αυτό που παράγεις κάνει τη ζωή του καλύτερη και είναι διατεθειμένος να δώσει μέρος της δικής τους συσσωρευμένης συναλλακτικής αξίας για το αποκτήσει. Δεν υπάρχει καμία επιτροπή “σοφών” που θα καθορίζει πως πρέπει να ζει ο καθένας, μόνο μία αρχή που θα βάζει τους κανόνες. Μία παντοδύναμη επιτροπή “σοφών” εξάλλου είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα οδηγηθεί στη διαφθορά όπως μας διδάσκει η ιστορία.

Η σύνδεση του παραπάνω συστήματος με τη φτώχεια σε κάποιων χωρών του πλανήτη δε μπορεί καν να χαρακτηριστεί λογικό σφάλμα, μιας και δε περιέχει καν λογική. Υπάρχουν τρεις λόγοι τις τους οποίες κάποιες χώρες είναι φτωχές και κάποιες άλλες όχι.

  1. Οι θεσμοί. Η σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και τη διαφθορά είναι ανάλογη. Όπως έγινε και στην Ελλάδα, οι διεφθαρμένοι θεσμοί, δημιουργούν αναξιοκρατία, κακές υπηρεσίες και μεταφορά κεφαλαίων σε χώρες του εξωτερικού. Ειρωνικά, όσο μεγαλύτερο είναι το κράτος (όπως θέλει η αριστερά), τόσο ευκολότερη είναι η δημιουργία διαφθοράς. Υποστηρίζοντας την αριστερά, έμμεσα υιοθετείς το νούμερο ένα λόγο για τον οποίο κάποιες χώρες είναι φτωχές. Οι φτωχότερες χώρες συνήθως έχουν μεγάλο κράτος, δικτατορία, κομουνισμό και όχι ελεύθερη αγορά.
  2. Κουλτούρα. Σύμφωνα με έρευνες [2], όσο μικρότερη είναι η θρησκευτική πίστη των ανθρώπων μίας χώρας, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες αυτή η χώρα να είναι πλούσια. Στις φτωχότερες χώρες οι βαθιά πίστη στη θρησκεία κυμαίνεται από 96%-100% του πληθυσμού! Μιλώντας γενικά, οι περισσότερες θρησκείες συνδέονται με την ιδέα ότι το σημαντικό δεν είναι η ζωή, αλλά η “ζωή” μετά τον θάνατο. Το γεγονός αυτό δημιουργεί αντικίνητρα στη πάλη για δημιουργία πλούτου σε αυτή τη ζωή, μιας και η αξία της είναι υποβαθμισμένη βαθιά μέσα από την ιδεολογία των ανθρώπων αυτών. Επιπλέον αν ο άλλος πιστεύει πως η γυναίκα πρέπει να είναι με τη μπούργκα στο σπίτι και να μη δουλεύει ας πούμε για να κάνει 10 παιδιά, φταίει ο καπιταλισμός ή που ο μισός πληθυσμός είναι εκτός αγοράς εργασίας και ο πληθυσμός είναι τεράστιος;
  3. Γεωγραφία. Οι φτωχές χώρες είναι κατά μεγάλη πλειοψηφία σε τροπικές περιοχές. Μέσα σε αυτές δεν είναι η Β.Κορέα και η Κούβα βέβαια, γιατί όταν υπάρχει αριστερά δεν έχει καμία σημασία το κλίμα, έτσι κι αλλιώς. Το πρόβλημα των τροπικών περιοχών ξεκινά με τη γεωργία, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολη μιας και το έδαφος είναι άγονο και οι ασθένειες είναι πιο εύκολο να αναπτυχθούν σε περιβάλλον ζέστης και υγρασίας.

Παρ’ όλα αυτά πολλές χώρες καταφέρνουν να ξεφύγουν από τη φτώχεια [1],[3],[4] και αυτό το πετυχαίνουν υιοθετώντας καπιταλιστικές πολιτικές, με λαμπρό παράδειγμα τη Κίνα (δες τις αναφορές για να μην επαναλαμβάνω τα ίδια).

Παγκόσμια ανάπτυξη και φτηνά εργατικά χέρια

Μια άλλη άποψη είναι ότι οι πλούσιες χώρες δημιουργούν τη φτώχεια στις φτωχές χώρες. Μία πηγή φτηνών εργατικών χεριών ήταν τα προηγούμενα χρόνια η Κίνα. Η κομουνιστική αυτή χώρα αποφάσισε να ανοίξει την αγορά, γιατί μέχρι και αυτή κατάλαβαν ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να παραχθεί πλούτος. Τα πρώτα χρόνια όλοι έλεγαν ότι η δύση εκμεταλλεύεται τα φτηνά εργατικά χέρια της Κίνας για να αναπτυχθεί. Στη πράξη αυτό που έγινε, ήταν η Κίνα να αναπτυχθεί τόσο ραγδαία που σήμερα έχει τη  δεύτερη καλύτερη οικονομία στον κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες σήμερα. Οι φτωχές χώρες δε μπορούν να ξεφύγουν από αυτό από τη μία μέρα στην άλλη και ο μόνος τρόπος για να το κάνουν είναι να ακολουθήσουν τον δρόμο της ελεύθερης αγοράς. Είναι εύκολο να εντοπίζεις και να αναφέρεις μία ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο, αλλά είναι δύσκολο να προτείνεις μία πραγματική λύση που θα οδηγήσει τις χώρες αυτές σε μεγαλύτερη ανάπτυξη από αυτή που ήδη γίνεται.

Όλα τα  οικονομικά συστήματα δημιουργούν ιεραρχίες ανισότητας, αλλά πολύ λίγα δημιουργούν πλούτο και ανάπτυξη. [5] Το 2030 υπολογίζεται ότι δε θα υπάρχει κανένας κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτό σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια όλοι θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μία καλή ζωή και αυτό κανένας άλλο σύστημα δε θα μπορούσε ποτέ να το προσφέρει.

Προσπερνάς και αγνοείς τους υπόλοιπους ανθρώπους για να βρεις εσύ την ευτυχία σου ?

Αν η ερώτηση έχει πιο προσωπικό ύφος,  πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος για να βοηθήσει κάποιος τον κόσμο στη πραγματικότητα είναι να βελτιωθεί δραματικά προσωπικά έτσι ώστε να μπορέσει να δημιουργήσει πράγματα τα οποία θα κάνουν τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη και να έχει επιρροή. Να γίνει καπιταλιστής με λίγα λόγια. Σε διαφορετική περίπτωση ούτε βελτιώνει τις ζωές των ανθρώπων (δε παράγει προϊόντα, δε δημιουργεί δουλειές κτλ) ούτε μπορεί να επηρεάσει ούτε στο ελάχιστο τον κόσμο. Είναι απλά κάποιος που κάνει point τα προβλήματα του κόσμου στο internet ή στο δρόμο!

[1] https://aformes.com/apantiseis1/

[2] https://www.independent.co.uk/news/science/religion-economic-development-wealth-gdp-bristol-university-a8453386.html

[3] https://aformes.com/vietnam/

[4] https://www.youtube.com/watch?v=NJ5j6tWPNOg

[5] https://www.youtube.com/watch?v=U6gwiN_Aqg4

[6] https://aformes.com/sfalma-marxismou/

[7] https://en.wikipedia.org/wiki/Pareto_distribution