συνείδηση

Σε τι επίπεδο συνείδησης βρίσκεσαι;

June 19, 2018

by — Posted in Αυτοβελτίωση

Ποιός είναι ο βασικός σκοπός της ζωής σου; Χωρίς να έχεις κάτι ιδιαίτερα συγκεκριμένο στο μυαλό σου, τι θα ήταν αυτό για το οποίο θα έδινες όλο σου το είναι για να κατακτήσεις, έτσι ώστε να ξεχωρίσεις σε έναν κόσμο προβλέψιμων και ανιαρών ανθρώπων; Και αν σου έλεγα ότι υπάρχει ένα μόνο συγκεκριμένο πράγμα το οποίο αν κατακτήσεις τότε θα μπορέσεις να πετύχεις όλους σου τους στόχους και να πραγματοποιήσεις όλες σου τις επιθυμίες; Κάτι που όταν το κέρδιζες θα μπορούσες να ξεχωρίσεις το ασήμαντο από το σημαντικό, το ψεύτικο από το αληθινό και τη φαντασία από τη πραγματικότητα. Ο στόχος αυτός είναι η αύξηση της συνείδησης, και σε αυτό το άρθρο θα δούμε πόσο χαμηλή ποιότητα συνείδησης έχει ο μέσος άνθρωπος, πως θα την αναγνωρίζουμε και πώς θα ξεφύγουμε από τη μετριότητα.

Όσο βαρυά και αν ακούγεται η δήλωση ότι “ο βασικός σκοπός της ζωής πρέπει να είναι η αύξηση της συνείδησης”, άλλο τόσο παράλογο είναι να υποστηρίξει κάποιος κάτι διαφορετικό. Η συνείδηση είναι ο βαθμός της ακρίβειας της αντίληψής μας.  Όσο η συνείδησή μας είναι πιο ποιοτική τόσο μπορούμε να αντιληφθούμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τη πραγματικότητα, πράττοντας όλο και πιο διαφορετικά από το ”ψηφίζουμε Σύριζα στις εκλογές”.  H αντίληψη της πραγματικότητας είναι το ένα και μοναδικό “κάτι” που έχει κάποιος. Όσο λιγότερη αντίληψη της πραγματικότητας έχει κάποιος, τόσο παύει να είναι άνθρωπος. Θυμήσου τον εαυτό σου όταν ήσουν 2 μηνών. Ξέρω ότι δε μπορείς! Ο λόγος που δε μπορείς να θυμηθείς τον εαυτό σου σε μία τόσο μικρή ηλικία δεν είναι άλλος από την παντελή έλλειψη συνείδησής σου εκείνη την εποχή. Δε μπορείς να θυμηθείς τον εαυτό σου γιατί δεν ήσουν πραγματικά εσύ. Ήσουν απλά ένας βιολογικός μηχανισμός που εκτελούσε μηχανικές κινήσεις, οι οποίες είχαν προέλθει από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης και παρατηρούσε τον κόσμο προσπαθώντας να βγάλει νόημα από τα χρώματα και τους θορύβους. Το ότι τώρα πλέον μπορείς να αντιληφθείς την ύπαρξή σου και να κατανοήσεις κάποια πράγματα από το περιβάλλον σου, δε σημαίνει ότι έχεις βελτιστοποιήσει αυτή σου την ικανότητα. Η αυτό-συνειδητοποίηση δεν είναι μία δυαδική κατάσταση. Αντιθέτως είναι μία κατάσταση με χιλιάδες επίπεδα και για να τα ανέβεις πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις την έλλειψη συνείδησης που πιθανόν έχεις. Ναι, τα πρώτα στάδια είναι λίγο πιο δύσκολα.

Αν πιστεύεις ότι βρίσκεσαι σε υψηλά επίπεδα συνείδησης, τότε δε βρίσκεσαι σε υψηλά επίπεδα συνείδησης

Τι χαρακτηρίζει λοιπόν τους ανθρώπους που βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα συνείδησης, γιατί αυτά τα χαρακτηριστικά προδίδουν κάτι τέτοιο και πώς είναι τόσο εύκολο να αναγνωριστούν;  Οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα συνείδησης έχουν πολλά προβλήματα, η πλειοψηφία των οποίων είναι ενοχλητικά ηλίθια. Σίγουρα έχετε φίλους που βρίσκονται σε μία διαρκή μιζέρια. Συνήθως η μηχανική τους απάντηση στην ερώτηση “τι κάνεις;” είναι “χάλια”. Πάντα θα βρουν ευκαιρία να σου γκρινιάξουν για το ότι δε μπορούν να βρουν μία καλή σχέση, δε μπορούν να ανταπεξέλθουν στη σχολή τους, στη δουλειά τους και το video game με το οποίο ασχολούνται. Τους ενοχλεί η βροχή, αλλά και από την άλλη και η ζέστη είναι ανυπόφορη. Μπορούν να σπαταλήσουν ώρες για να απαντήσουν σε ένα μήνυμα με κάποιον άγνωστο στο tinder, μιας και μια τέτοια απόρριψη προσθέτει ένα ακόμη πρόβλημα στη ζωή τους. Θα μπορέσεις εύκολα να καταλάβεις γιατί αυτή η συμπεριφορά συσχετίζεται με χαμηλά επίπεδα συνείδησης αν ήσουν κάπως έτσι στα 10 σου. Η μόνη μου ασχολία στα 10 μου ήταν να προσπαθώ να σκέφτομαι τι θα πω στη τύπισσα που καθόταν στο διπλανό θρανίο όταν ερχόταν αυτή η μεγάλη ευκαιρία. Μέχρι τότε θα ήμουν χάλια. Η ευκαιρία φυσικά δεν ήρθε ποτέ. Κάποιος με υψηλή ποιότητα συνείδησης από την άλλη μπορεί να λύσει κάθε πρόβλημα που έχει στη ζωή του. Τίποτα δεν είναι ικανό να τον σταματήσει.  Ξέρει πολύ καλά από που πηγάζουν τα συναισθήματα και έχει ορίσει προσεκτικά τους στόχους του. Δε γκρινιάζει ποτέ, μίας και μπορεί να καταλάβει ότι σχεδόν πάντα φταίει ο ίδιος και όχι οι άλλοι. Διορθώνει τη συμπεριφορά του και βελτιώνεται κάθε μέρα, μιας και ξέρει ότι υπάρχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα συνείδησης στα οποία μπορεί να φτάσει. Μιας και δε ρίχνει το φταίξιμο στους άλλους δε μπαίνει ποτέ στη λογική της θυματοποίησης, κάτι που σήμερα βρίσκεται δυστυχώς σε έξαρση. Όταν δείτε την επόμενη φεμινίστρια που ζει σε μία δυτική χώρα και πιστεύει ότι είναι καταπιεσμένη από τη πατριαρχία, ξέρετε πλέον ποιο είναι το πρόβλημα.

Οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα συνείδησης είναι επίσης δογματικοί, έχουν δηλαδή ένα άκαμπτο σύστημα αξιών και πιστεύω τα οποία δεν σκέφτονται καν να αμφισβητήσουν. Τα επιχειρήματα των άλλων δεν έχουν καμία αξία. Ο δογματικός δε θα αλλάξει γνώμη, μιας και πιστεύει επιπλέον ότι το να πιστεύει τόσο δογματικά σε κάτι είναι καλό χαρακτηριστικό, άξιο επαίνων. Σταθερός στις απόψεις του.Αν σας έρχονται στο μυαλό άνθρωποι όπως οι παπάδες, οι φανατικά πιστοί κτλ  τότε να ξέρετε ότι ανέφερα το τελευταίο επίτηδες γιατί υπήρχε περίπτωση να μη σας είχε έρθει στο μυαλό! Αντίθετα κάποιος με υψηλότερη συνείδηση μπορεί να καταλάβει ότι μπορεί να έχει άδικο σε κάτι, γι’ αυτό είναι έτοιμος να ακούσει με προσοχή κάθε λογικό επιχείρημα. Προτιμάει να λάβει υπ’ όψιν του περισσότερο την εμπειρία, την έρευνα και την ακρίβεια στις κρίσεις του παρά τη πίστη και δίνει μεγαλύτερη αξία στη μάθηση παρά στη παράδοση.

Η μηχανική και προβλέψιμη συμπεριφορά είναι ένα ακόμα δείγμα μη καλλιεργημένης συνείδησης. Στο μυαλό μου έρχονται άνθρωποι που κάθε μέρα θα αράζουν για καφέ στο ίδιο σημείο με την ίδια παρέα συζητώντας τα ίδια πράγματα. Άνθρωποι που αν τους κάνεις την ίδια ερώτηση 5 χρόνια μετά θα σου δώσουν ακριβώς την ίδια απάντηση. Μπορείς άνετα να φανταστείς πως είναι η μέρα τους και ξέρεις πώς θα του καθηλώσεις σε μία οθόνη όποτε το θελήσεις. Αντίθετα, κάποιος με περισσότερη καλλιεργημένη ικανότατα αντίληψης της πραγματικότητας είναι δημιουργικός, μπορεί να πάρεις αποφάσεις κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας και μπορεί να χρησιμοποιήσει αποδοτικά το ένστικτό του για διάφορες καταστάσεις.

Το καταφύγιο ενός ανθρώπου που βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα συνείδησης είναι η ομάδα. Οι άνθρωποι που θέλουν να νιώθουν συνέχεια ότι βρίσκονται σε μία κλειστή ομάδα κοινών αξιών είναι ξεκάθαρο ότι έχουν αρκετά χαμηλά επίπεδα συνείδησης. Μιλάμε για αυτούς που παθιάζονται όταν νιώθουν ότι είναι μέρος μίας συλλογικότητας σαν υποστηρικτές (αθλητική ομάδα, πολιτικό κόμμα, έθνος κτλ), αλλά και για αυτούς που δε μπορούν να μείνουν ούτε για λίγο μόνοι. Ο λόγος είναι δυστυχώς ότι ούτε οι ίδιοι μπορούν να αντέξουν τον εαυτό τους. Όπως είπαμε και πριν, δε λύνουν τα προβλήματά τους και με το τρόπο αυτό φτιάχνουν μία προσωπικότητα από την οποία θέλουν να δραπετεύσουν. Θέλουν να μπουν σε μία σχέση μόνο και μόνο για να χαθούν σε αυτή, μη μπορώντας να αντικρίσουν  την άσχημη αλήθεια στα μάτια, θέλουν να είναι συνέχεια έξω γιατί όταν είναι μόνοι στο σπίτι δε θέλουν να βρίσκονται με τον εαυτό τους, θέλουν να ταξιδεύουν συνέχεια, γιατί έτσι θα φύγουν μακριά από τη πραγματικότητα και θέλουν να πίνουν, να παίρνουν ναρκωτικά και να πηγαίνουν σε clubs γιατί στη πραγματικότητα συχαίνονται να έχουν συνείδηση. Από την άλλη κάποιος με υψηλότερα επίπεδα συνείδησης, μπορεί να μείνει για μεγάλα διαστήματα μόνος του, να αξιοποιήσει δημιουργικά τον χρόνο του και να καλλιεργήσει τον εαυτό του. Δεν έχει ανάγκη την αγκαλιά μιας κλειστής ομάδας και δεν ασχολείται με ασήμαντες και ανούσιες έχθρες μεταξύ ομάδων.

Οι στόχοι και τα κίνητρα ενός ανθρώπου είναι επίσης ένα ισχυρό κριτήριο για να κατανοήσουμε τα επίπεδα συνείδησής του. Αν για παράδειγμα κάποιος έχει σαν βασικούς στόχους στη ζωή του τα λεφτά, το σεξ και την εύκολη διασκέδαση, τότε είναι εύκολο να διαπιστώσουμε που βρίσκεται στη κλίμακα. Όσο πιο ψηλά βρίσκεται κάποιος στη κλίμακα τόσο περισσότερο οι στόχοι του διαφέρουν από τους στόχους ενός ζώου ή ενός πρωτόγονου ανθρώπου. Οι στόχοι του δεν είναι τα λεφτά με την έννοια του πλούτου που αυτά προσφέρουν, αλλά είναι να κάνει τον κόσμο καλύτερο, αλλά και να αποκτήσει τον έλεγχο της ζωής του. Δεν είναι το σεξ, αλλά οι υγιείς σχέσεις που θα τον βελτιώνουν φέρνοντάς τον σε στενή επαφή με έναν διαφορετικό άνθρωπο με διαφορετικές απόψεις και κοσμοθεωρίες. Δε συγκινείται ιδιαίτερα από την εύκολη διασκέδαση, αλλά εκστασιάζεται με τη διασκέδαση που προέρχεται από πολύ κόπο και προσπάθεια.

Τέλος, κάποιος με χαμηλή ποιότητα συνείδησης δε μπορεί να πειθαρχήσει τον εαυτό του. Είναι υποχείριο των βραχυπρόθεσμων αποκτημάτων και απολαύσεων. Δεν μπορούν να βάλουν τον εαυτό τους σε μία δύσκολη κατάσταση που απαιτεί κόπο και προσπάθεια, ακόμα και όταν καταλαβαίνουν ότι μόνο έτσι θα πετύχουν. Προτιμούν πάντα την εύκολη λύση, τη λύση που θα τους κάνει χαρούμενους εκείνη τη στιγμή. Είναι αναβλητικοί αλλά -όταν μιλάμε για βραχυπρόθεσμες απολαύσεις- εκεί αποκτούν υπερδυνάμεις, όπως να δουν μία σεζόν σε ένα απόγευμα ακόμα και αν οι ώρες της σεζόν είναι περισσότερες από τις ώρες του απογεύματος! Κάποιος με υψηλότερα επίπεδα συνείδησης καταλαβαίνει ότι ο μεγαλύτερος του εχθρός είναι ο εαυτός του. Ξέρει ότι ο εγκέφαλος δεν αρέσκεται στις δύσκολες καταστάσεις, αντιθέτως προτιμάει πάντα αυτό που θα του δώσει άμεση ικανοποίηση εκείνη τη στιγμή. Παρ’ όλα αυτά προσπαθεί να τον πειθαρχήσει, μιας και καταλαβαίνει ότι έχεις εγγυημένη την αποτυχία αν δε σκεφτείς μακροπρόθεσμα. Η κατάκτηση της αυτο-πειθαρχίας είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί. Από την άλλη είναι πολύ εύκολο οι άνθρωποι να πειθαρχηθούν από άλλους, ειδικά όταν με αυτό το τρόπο αποκτούν περισσότερη αξία σαν μέλη μίας κλειστής ομάδας (πχ στρατός).

Διαβάζοντας τα παραπάνω, μπορούμε όλοι μας να κάνουμε μία εσωτερική ανασκόπηση και να δούμε κατά πόσο έχουμε εξελιχθεί σαν άνθρωποι. Όλοι έχουμε τις αδύναμες στιγμές μας. Το ζήτημα είναι να μπορούμε να αναγνωρίζουμε μέσα στη μέρα ποιές από τις πράξεις μας είναι προϊόντα χαμηλής συνείδησης. Την επόμενη φορά που θα τσαντιστούμε επειδή ο ντελιβεράς έφερε ένα σουβλάκι λιγότερο, καλό θα ήταν να σκεφτούμε ότι μάλλον τα επίπεδα συνείδησής μας δεν είναι τόσο υψηλά εκείνη τη στιγμή. Ναι, είναι αλήθεια, κάποιες φορές δε λειτουργούμε διαφορετικά από τα ζώα. Κυνηγάμε τροφή, σεξ και μία γωνίτσα να αράξουμε.  Η εξέλιξη όμως μας έδωσε ένα δώρο: να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τη πραγματικότητα από μια πιο περίπλοκη γωνία. Από μια γωνία όπου μπορούμε να δούμε κάπου στο βάθος την μεγάλη εικόνα. Δυστυχώς, συνήθως αντί να το εκμεταλλευτούμε προτιμούμε να στοχεύουμε στο spike ντοπαμίνης που θα μας δώσει ένα like ή ένα κομμάτι τούρτα.

 

Σε επόμενα άρθρα θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τις προεκτάσεις των παραπάνω στη κοινωνία, στη πολιτική, αλλά και στις σχέσεις. Επίσης θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε και το πως θα καταφέρουμε να αυξήσουμε – και να αυξάνουμε διαρκώς – τα επίπεδα της συνείδησής μας.

Ακολουθήστε μας στο Instagram, Facebook, Twitter για περισσότερα.

 

 

Ακολουθήστε μας εδώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *