Μήπως τελικά δεν είμαστε αρκετά ελεύθεροι; | the free state project

by O Αχώνευτος Φιλελές | April 17, 2019

Ζούμε χωρίς αμφιβολία σε μία εποχή όπου απολαμβάνουμε τη μεγαλύτερη ελευθερία που έχει απολαύσει ο άνθρωπος μέσα σε οργανωμένες κοινωνίες. Είμαστε ελεύθεροι να εκφραστούμε, να πλουτίσουμε και να σχεδιάσουμε τη ζωή μας με βάση τις επιλογές μας . Οι ελευθερίες που απολαμβάνουμε σήμερα θα ήταν ανήκουστες ακόμα πριν λίγα χρόνια. Ας μη ξεχνάμε ότι πριν από λιγότερα από 40 χρόνια η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα και οι gay ήταν σχεδόν παράσιτα. Βέβαια ακόμα και σήμερα δεν είναι λίγοι αυτοί που τάσσονται υπέρ της κατάργησης των ελευθερίων (κυρίως οικονομικών), αλλά αυτοί μάλλον είναι όντως τα σημερινά παράσιτα σε μία παγκόσμια κοινωνία που βελτιώνεται εκθετικά χάρη στην ελεύθερη αγορά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι που δεν είναι ικανοποιημένοι με τα επίπεδα ελευθερίας τα όποια έχουμε πετύχει σαν ανθρωπότητα. Μάλιστα πιστεύουν ότι είναι βρισκόμαστε έτη φωτός πίσω από τη πραγματική ελεύθερη κοινωνία.

Οι άνθρωποι αυτοί αποκαλούνται libertarians ή λιμπερτίνοι στα ελληνικά ή αναρχοκαπιταλιστές. Όλα ξεκινάνε σε φιλοσοφικό επίπεδο. Μιας και η ελευθερία εκφράζει κατά κάποιο τρόπο την αυτοκτησία του ατόμου, καθώς και το δικαίωμά του να παίρνει μόνο του αποφάσεις για τη ζωή, θα έπρεπε να μην είναι εύκολο να βρούμε παραδείγματα που όλα αυτά παραβιάζονται στη καθημερινή μας ζωή έτσι ώστε να θεωρήσουμε ότι ζούμε σε μία ελεύθερη κοινωνία. Παρ’ όλα αυτά αν για μία στιγμή αμφισβητήσουμε αυτά που είναι ριζωμένα σαν απόψεις στο κεφάλι μας από τη στιγμή που γεννηθήκαμε τότε θα δούμε εύκολα ότι πολλά πράγματα γύρω μας προσφέρουν όση ελευθερία όση προσφέρει ο Κιμ Γιονκ Ουν στη σοσιαλιστική του δυστοπία. 

Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος, πόσο ελευθερία έχεις όταν το κράτος έρχεται με τη βία και σου αρπάζει παραπάνω από το μισό εισόδημά σου και μάλιστα χωρίς να σου λέει που πάνε αυτά τα λεφτά και χωρίς να σε ρωτάει εάν θέλεις να χρησιμοποιήσεις τις υπηρεσίες του; Ή πόσο ελεύθερο είναι να σου κρατάει ασφαλιστικές εισφορές για να βγεις αναγκαστικά στη σύνταξη, ενώ εσύ θα μπορούσε να ήθελες να χρησιμοποιήσεις τα χρήματα αυτά πολύ καλύτερα και αποδοτικά ενώ βρίσκεσαι στα πιο μάχημα χρόνια σου; Η απάντηση είναι ότι  μπορούμε να βρούμε δεκάδες παραδείγματα τα οποία δείχνουν την υστέρηση από άποψης ελευθερίας αυτού της μίξης καπιταλισμού και σοσιαλισμού την οποία βιώνουμε. 

Θα πει κάποιος εύλογα ότι έτσι πρέπει να γίνεται σε μία οργανωμένη κοινωνία μιας και ο λαός είναι στη γενική περίπτωση ανεύθυνος να διαχειριστεί τον εαυτό του και ίσως όχι ιδιαίτερα μορφωμένος. Η απάντηση εδώ είναι ότι ο μόνος τρόπος για να πάψει να είναι ανεύθυνος είναι να του δοθεί η ευκαιρία να πάρει αυτός την ευθύνη για τη ζωή του. Διαφορετικά θα είναι για πάντα ανεύθυνος και εύκολο θύμα των διάφορων “ολιγαρχών” και προπαγανδιστών. 

Το 2001 κάποιοι άνθρωποι τέτοιων αντιλήψεων αποφάσισαν πως έπρεπε να κάνουν κάτι στη πράξη μιας και μέχρι σήμερα οι ιδέα μίας αναρχικής κοινωνίας ζει στα πλαίσια του φανταστικού. Έτσι δημιουργήθηκε το free state project. Άνθρωποι αυτών των αντιλήψεων μετανάστευαν ομαδικά στη πολιτεία New Hampshire των ΗΠΑ με σκοπό να εμπλακούν στη πολιτική ζωή της τοπικής κυβέρνησης και να εφαρμόσουν τις απόψεις τους όσο αυτό είναι δυνατό. Βασικός τους σκοπός ήταν να μειώσουν όσο το δυνατό περισσότερο τη κυβέρνηση αυξάνοντας έτσι την ευημερία και την ελευθερία των πολιτών. Το 2016  επιτεύχθηκε ο στόχος των 20,000. Επιτεύχθηκε επίσης μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων του free state project στη τοπική κυβέρνηση. 

Σήμερα στο New Hampshire η ανεργία είναι πολύ μικρή, οι φόροι αμελητέοι, το μέσο εισόδημα υψηλό, όπως επίσης και η χρήση κρυπτονομισμάτων! Μάλιστα το New Hampshire βρίσκεται στις top 2 πολιτείες της Αμερικής όσον αφορά τα επίπεδα ελευθερίας των πολιτών. 

Μπορεί το project αυτό να μην έχει πάρει ακόμα τεράστιες διαστάσεις παρ’ όλα αυτά μας δίνει μία εικόνα για το τι μπορεί να συμβεί όταν το κράτος αφήσει τους ανθρώπους στην ησυχία τους. Σίγουρα βρισκόμαστε πολύ μακριά από το να υπάρξει κάποιο σοβαρό ποσοστό ανθρώπων υπέρ μίας τέτοιας ιδεολογίας, αν αναλογιστούμε στο πόσο εθισμένοι είμαστε στο να ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους και να ζητάμε σαν μανιακή την ελεημοσύνη των άλλων (με τη βία). Παρ’ όλα αυτά είναι ένα πολύ πιο ενδιαφέρον θέμα συζήτησης από τις απολιθωμένες απόψεις του Μαρξ και σίγουρα ένας πολύ καλύτερος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε στο μακρινό μέλλον καθώς ωριμάζουμε.

Ακολουθήστε μας εδώ:
error