Γιατί ασχολείσαι με τον Τζορτζ Φλόυντ;

by Ο Εξελιγμένος Πίθηκος | June 13, 2020

__________________________________________________________________________

Ο φόνος του Τζορτζ Φλόυντ ήταν αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο αδιστακτα και τραγικά γεγονότα που είδαν το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό (μετά ίσως από τον φόνο δεκάδων άλλων ανθρώπων για μία τηλεόραση ή πάνω στις διαδηλώσεις [1][2]). Αυτό όμως που επίσης είναι αδιαμφισβήτητο είναι ότι λίγοι άνθρωποι ελέγχουν όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συμπεριλαμβανομένου και των κοινωνικών δικτύων. 

Ποιος επιλέγει αυτά που βλέπεις.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία [3][4] είναι 25% πιο πιθανό ένας λευκός να πεθάνει από αστυνομικό σε σχέση με έναν μαύρο. Το 2019 συγκεκριμένα σκοτώθηκαν 9 μαύροι και 19 λευκοί από αστυνομικούς. Μία τάξη μεγέθους στο παραπάνω δίνει το γεγονός ότι ενώ οι μαύροι άντρες αντιστοιχούν στο 6% του πληθυσμού των ΗΠΑ, ευθύνονται για το 44% των δολοφονιών! Μία μαθηματική ανάλυση 2 δευτερολέπτων στα παραπάνω στοιχεία δείχνει ότι υπάρχει έντονος ρατσισμός, αυτός όμως είναι προς τους λευκούς. 

Γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε με όλους τους θανάτους των λευκών; Γιατί κανείς δεν αναφέρθηκε στο ότι το 6% είναι υπεύθυνο για το 44% των δολοφονιών; Εν τέλη γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε με τους 9 μαύρους που έχασαν τη ζωή τους από αστυνομικό το 2019, όπως ακριβώς την έχασε και το Τζορτζ Φλόυντ; Οι ερωτήσεις αυτές δεν είναι ρητορικές, αλλά έχουν μία σαφή απάντηση: Δεν ασχολήθηκε κανείς επειδή τα ΜΜΕ ορίζουν το θέμα με το οποίο θα ασχοληθείς.

Όταν κάποιος αρχίσει να βγαίνει στους δρόμους και να διαμαρτύρεται, να ποστάρει μαύρες εικόνες ή να κάνει flaming στα social media, μέσα του νιώθει εξαγριωμένος και κυρίως νιώθει ότι επέλεξε να είναι εξαγριωμένος. Στην πραγματικότητα όμως κάποιος άλλος επέλεξε για εκείνον για τους δικούς του λόγους. 

Στις ΗΠΑ 6 εταιρείες ελέγχουν το 90% των ΜΜΕ [6]. Στο internet αντίστοιχα 3-4 μεγάλες εταιρείες ελέγχουν ένα αντίστοιχα μεγάλο ποσοστό. Πάνω κάτω 10 άτομα μπορούν να καθορίσουν το θέμα για το οποίο αύριο θα διαπληκτίζεσαι με τυχαίο κόσμο στο internet. Αν αυτοί δεν θέλουν να πάρει διαστάσεις ένα γεγονός, τότε μπορούν να το κάνουν. Ο κόσμος που βλέπουμε δεν είναι στην πραγματικότητα ο πραγματικός κόσμος, αλλά ο κόσμος που έχει επιλεγεί να προβάλλεται. Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι οι εταιρείες αυτές είναι αναγκαστικά διαβολικές, αλλά μπορούν κάνοντας αθώα πράγματα, όπως για παράδειγμα να προβάλουν συνέχεια άσχημες ειδήσεις, λόγω της αυξημένης τηλεθέασης που προσφέρουν, ή λιγότερα αθώα πράγματα, όπως το να προβάλουν το θάνατο ενός μαύρου από από έναν λευκό λίγο πριν τις εκλογές, να κάνουν τον κόσμο να συμπεριφέρεται όπως αυτοί ακριβώς θέλουν. Μπορούν όποτε θέλουν να ξετρυπώσουν μία είδηση που θα κάνεις  τους Antifa να σπάνε μαγαζιά ή μία είδηση που θα κάνεις τους ακροδεξιούς να κυνηγούν μετανάστες στις πλατείες. Μπορούν τη μία μέρα να σε κάνουν να νομίζεις ότι ο κορονοϊός είναι το σημαντικότερο και το χειρότερο πράγμα που έχει συμβεί ποτέ και την επόμενη να είναι ένα ασήμαντο θέμα και το social distancing να είναι ένα ανέκδοτο που λέμε στο δρόμο για τη πορεία. [8]

Στο πολύ καλό βιβλίο ψυχολογίας με τίτλο: Thinking Fast and Slow [7] ο συγγραφέας αναφέρει το εξής: 

“Οι άνθρωποι τείνουν να κρίνουν τη σημαντικότητα ενός θέματος με βάση την ευκολία από την οποία μπορούν να το ανακαλέσουν από τη μνήμη τους – και αυτό καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την έκταση της κάλυψής του από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα θέματα τα οποία αναφέρονται με μεγάλη συχνότητα πλημμυρίζουν το μυαλό ενώ άλλα διαφεύγουν της προσοχής. Ως αποτέλεσμα, αυτά που τα μέσα  αποφασίζουν να αναφέρουν, αντιστοιχούν με αυτά που είναι τώρα στο μυαλό του κοινού. Δεν είναι τυχαίο ότι τα αυταρχικά καθεστώτα ασκούν σημαντική πίεση στα ανεξάρτητα μέσα. Επειδή το δημόσιο ενδιαφέρον προκαλείται πιο εύκολα από δραματικά γεγονότα και από διασημότητες, η παροξυμένη τροφοδοσία των μέσων είναι συχνή.”

Πώς θα έχεις επιρροή. 

Νομίζω ότι πλέον είναι σαφές. Αν όντως ενδιαφέρεσαι για αυτά τα θέματα πρέπει αρχικά να μην περιμένεις από το κάθε μέσο το πότε θα προβληματιστείες, το πότε θα νευριάσεις και το πότε θα αντιδράσεις. Αν νευριάζεις όταν σου λέει η τηλεόραση να νευριάσεις τότε είσαι απλώς ένα μέσο για να πετύχουν αυτοί κάποιο σκοπό. 

Στη συνέχεια θα πρέπει να αποκτήσεις επιρροή στον κόσμο. Για να γίνει αυτό πρέπει να αγνοήσεις τον θόρυβο που επικρατεί και να δημιουργήσεις πλούτο, λύνοντας προβλήματα. Μόνο τότε θα μπορέσεις να βοηθήσεις τον κόσμο με τον τρόπο που εσύ πιστεύεις ότι χρειάζεται βοήθεια. Παρ’  όλα αυτά οι περισσότεροι ποτέ δε θα προσπαθήσουν καν να φτάσουν στο σημείο να ξεκινήσουν για να πετύχουν κάτι τέτοιο και θα παραμείνουν για πάντα θλιβερά υποχείρια του καθενός, νομίζοντας παράλληλα ότι δίνουν αγώνες για έναν καλύτερο κόσμο. 

[1] https://ktla.com/news/nationworld/at-least-11-killed-during-u-s-protests-seeking-justice-for-george-floyd-many-of-them-african-americans/

[2]  https://www.theblaze.com/news/you-killed-this-man-over-some-tvs-retired-black-police-captain-murdered-by-looters-in-st-louis?utm_content=buffer67725&utm_medium=referral&utm_source=facebook&utm_campaign=fb-inthewoodswithphil

[3] https://www.bbc.com/news/52890363

[4] https://www.bjs.gov/content/pub/pdf/cv18.pdf

[5] https://www.facebook.com/realCandaceOwens/videos/273957870461345/?v=273957870461345

[6] https://www.businessinsider.com/these-6-corporations-control-90-of-the-media-in-america-2012-6

[7] https://www.goodreads.com/book/show/11468377-thinking-fast-and-slow

[8] https://twitter.com/RealCandaceO/status/1266396421923667968