Μακεδονία ή οικονομία;

by skaftanis

Το θέμα των ημερών, το οποίο είναι η αλήθεια δεν έχουμε αγγίξει πολύ, είναι η συμφωνία των Πρεσπών που έρχεται σε λίγες ώρες προς ψήφιση. Άποψή μας είναι ότι η συμφωνία αυτή είναι καταστροφική μίας και όποιος τη διαβάσει προσεκτικά θα δει ότι υπάρχουν πολλές ανακρίβειες και πολλά “παραθυράκια”. Πρόκειται για ένα είδος καλά μαρκεταρισμένου εθνικού εξευτελισμού. [Δείτε μία ανάλυση άρθρο προς άρθρο στο [1]]. Από την άλλη βέβαια δε μας αρέσουν καθόλου κάποιες γραφικότητες, όπως οι εικόνες με τους παπάδες και τους τσολιάδες στο συλλαλητήριο, αλλά κυρίως δε μας άρεσε το στημένο σκηνικό με τα επεισόδια και τα χημικά που ήρθε να μας υπενθυμίσει κάτω από τι καθεστώς βρισκόμαστε λες και το είχαμε ξεχάσει. Αυτά για να πούμε την άποψή μας, μιας και δεν την είχαμε εκφράσει μέχρι τώρα. Το θέμα αυτού του άρθρου όμως είναι ένας διαφορετικός προβληματισμός.

Ο προβληματισμός μας εδώ είναι το πως και σε τι αντιδρά η κοινωνία. Έχουμε εκφράσει κι άλλες φορές τη πίστη μας ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού πρόκειται για αμόρφωτους ανθρώπους, χωρίς κάποια ιδιαίτερη πραγματική γνώση για θέματα πολιτικής, οικονομίας κτλ. Απόδειξη είναι ότι η χώρα κυβερνιέται σήμερα από τον Τσίπρα, τον Πολάκη και τον Καρανίκα. Ο ευκολότερος τρόπος λοιπόν για να μπορέσει κάποιος να παθιάσει ένα κοινό τέτοιου είδους είναι να τον χτυπήσει στο συναίσθημα, μιας και η λογική για να αποκτηθεί απαιτεί κριτική σκέψη, μελέτη της κατάστασης και κάποιες βασικές έστω γνώσεις πάνω στο εκάστοτε θέμα. Συναίσθημα λοιπόν. Και πιο είναι το πιο εύκολο συναίσθημα που μπορείς να παράξεις στον ελληνικό λαό, ο οποίος μεταξύ των άλλων, είναι υπερβολικά υπερήφανος για τους προγόνους του; Μα φυσικά το πατριωτικό συναίσθημα.

Αν δούμε τις δύο μεγαλύτερες μαζικές “εξεγέρσεις” τις κοινωνίας τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι το πατριωτικό συναίσθημα και το συναίσθημα της ψευτουπεροχής του έθνους ήταν αυτά που έκανε τους Έλληνες να βγουν στους δρόμους. Στην πλατεία των αγανακτισμένων κατ’ αρχήν υπήρχε ο μεγάλος εχθρός, οι Γερμανοί, οι οποίοι τάχα ήθελαν να κάνουν την Ελλάδα αποικία χρέους. Ήταν οι κακοί που ήθελαν να παρέμβουν στην εθνική μας ανεξαρτησία. Στη περίπτωση του Μακεδονικού ζητήματος τώρα, το προφανές εθνικό συναίσθημα ήταν αυτό που έκανε τους Έλληνες να κατέβουν κατά δεκάδες χιλιάδες στα συλλαλητήρια.

Το μοτίβο που παρατηρείται εδώ δεν είναι καθόλου τυχαίο.

Βλέπετε, ένας λαός ο οποίος δεν έχει σχεδόν τίποτα να αναδείξει στη σύγχρονη πορεία του σε έναν κόσμο που αναπτύσσεται ραγδαία, ένας λαός που ζει και αναπνέει για να τσιμπήσει κανά επιδοματάκι παραπάνω από το κράτος πατερούλη και ένας λαός ο οποίος έχει χάσει στο εξωτερικό μισό εκατομμύριο καλά μυαλά είναι λογικό να στραφεί προς το έθνος και στην υπερβολική αγάπη προς αυτό, μιας και αυτός είναι ο μόνος τρόπος να νιώσει σημαντικός. Ακόμα και ψυχολογικά να αναλύσει κάποιος το ζήτημα, θα δει ότι όταν κάποιος δεν έχει μία ισχυρή προσωπικότητα ή βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα συνείδησης [2], τότε αναζητά όλο και περισσότερο τη συμμετοχή του σε κάποια ομάδα. Όταν δε παίζει ο Ολυμπιακός, υπάρχει και η Ελλάδα.

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να πω ότι κακώς αντιδράει ο κόσμος στη συμφωνία των Πρεσπών. Κάθε άλλο όλοι πρέπει να αντιδράσουμε με κάθε τρόπο (πχ κάνοντας share το βίντεο στο [1]), αν και πλέον είναι αργά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά θέματα και πεπραγμένα της κυβέρνησης για τα οποία ο κόσμος θα έπρεπε να είναι στους δρόμους, αλλά οι περισσότεροι δε τα καταλαβαίνουν καν. Δε καταλαβαίνουν ότι μπροστά μας έχουμε έναν όλεθρο, γιατί δε μπορούν νας καταλάβουν βασικά οικονομικά και το νέο επιδοματάκι του Τσίπρα ή η πρόσληψη αργόμισθων στο δημόσιο φαίνονται γλυκά στη τσέπη. Δε καταλαβαίνουν το ότι πρέπει είναι εθνικά αναγκαίο να πουλήσουμε πρακτικά τα πάντα, αφήνονταν ανθρώπους αν επενδύσουν, αλλιώς όλοι θα πεινάσουμε. Δε καταλαβαίνουν ότι σε πολύ λίγα χρόνια η παγκόμσια οικονομία θα σκάσει πάλι και ενώ τα προηγούμενα 10 χρόνια όλος ο κόσμος έτρεχε με ανάπτυξη ρεκόρ στην ανθρώπινη ιστορία, εμείς στη καλύτερη μας χρονιά ήμασταν στο μηδέν!

Όχι, όλα αυτά δεν υπάρχουν καν και οι πολιτικοί προφανώς το ξέρουν, οπότε χρησιμοποιούν τα εθνικιστικά – πατριωτικά αντανακλαστικά των Ελλήνων όταν τα χρειάζονται. Δυστυχώς, δε μπορώ να διακρίνω κάποια χαραμάδα ελπίδας σε όλο αυτό. Ήλπιζα ότι η κρίση θα μπορούσε να μας μάθει κάποια πράγματα, αλλά μου φαίνεται ότι έχουμε γυρίσει πάλι στα ίδια. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κλασικό ΠΑΣΟΚ σε πιο φασιστική έκδοση και η ΝΔ τάζει τρελά πράγματα για να εκλεγεί. Ο κόσμος θα έπρεπε να αποδοκιμάζει πλέον αυτόν που τάζει εύκολα χρήματα και να επαινεί αυτόν που του λέει ότι αν θα πρέπει να είναι καλός για να πετύχει, ότι το δημόσιο θα σε απολύσει αν δε κάνεις και ότι πρέπει να πέσουν επενδυτικά χρήματα στη χώρα άμεσα. Κάτι τέτοιο όμως, δε συμβαίνει, οπότε μπορούμε να περιμένουμε την απόλυτη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και τη πραγματική φτώχεια, χωρίς να έχουμε πολλές αμφιβολίες.

[1] https://www.facebook.com/Thanos.Tzimeros.Page/videos/293319798036103/

[2] https://aformes.com/epipedo-sineidisis/

Ακολουθήστε μας εδώ: