Πόσο χρόνο σπαταλάς κοιτώντας τις ζωές των άλλων;

by Ο Εξελιγμένος Πίθηκος | January 19, 2020

__________________________________________________________________________

Σε κάποια video games κάποιοι χαρακτήρες λέγονται NPC, δηλαδή Non Playable Characters. Οι χαρακτήρες αυτοί, όπως δηλώνει το όνομά τους,  δεν είναι χαρακτήρες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Αντίθετα είναι bots, προγραμματισμένα για να κάνουν κάτι πολύ συγκεκριμένο. Στρατιώτες που πυροβολούν μηχανικά ή άνθρωποι που περπατάνε στο background για να πάνε στη δουλειά τους. Πέρα από τους ΝPCs υπάρχουν φυσικά και οι Playable Characters, δηλαδή αυτοί που καθορίζουν την έκβαση του παιχνιδιού και φτιάχνουν τη δική τους ιστορία.  Η πραγματική ζωή πολλές φορές δεν απέχει πολύ από ένα video game. 


Αλήθεια, πόσο χρόνο σπαταλάμε παρακολουθώντας τις ζωές των άλλων αντί να ζούμε τις δικές μας ζωές και τις δικές μας ιστορίες; Πόσο χρόνο σπαταλάμε που αντί να δουλέψουμε για τα όνειρά μας, γινόμαστε συναισθηματικοί για τα όνειρα των άλλων; Οι ερωτήσεις αυτές δεν είναι ρητορικές. Μπορούμε να τις υπολογίσουμε προσθέτοντας τον χρόνο που σπαταλάμε κοιτώντας τηλεόραση, βλέποντας celebrities, vlogs κτλ, κοιτώντας αθλήματα ή πορνογραφία, τον χρόνο δηλαδή τον χρόνο τον οποίο κοιτάμε άλλους ανθρώπους να ζουν και να πετυχαίνουν, όπως ακριβώς κάνουν οι NPCs. 


Σήμερα το να είσαι NPC είναι πιο διεγερτικό από ποτέ. Το βιωτικό επίπεδο είναι σχετικά καλό και η διασκέδαση – απόσπαση που προσφέρεται άπλετη.  Η πρόσβαση σε ουσίες, σειρές,  social media και πορνογραφία , δηλαδή σε πράγματα που αυξάνουν τη ντοπαμίνη, είναι πιο εύκολη από ποτέ και στη πράξη δεν υπάρχει κανένας τρόπος να βαρεθούμε. Συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες, ειδοποιήσεις και sophisticated αλγορίθμους που προσπαθούν να μας ταΐσουν με όσο περισσότερο περιεχόμενο είναι εφικτό. Λίγοι είναι αυτοί που καταφέρνουν να ξεφύγουν από το στάδιο αυτό. Αυτοί καταφέρνουν να φτάσουν στη κορυφή. Παράλληλα οι NPCs κάνουν πορείες με σκοπό να πείσουν το κράτος να πάρει τα λεφτά αυτών των λίγων με τη βία, μοιράζοντάς τα σε αυτούς έτσι ώστε να μπορούν να καταναλώσουν ακόμα περισσότερο. 


Ο λόγος που είναι δύσκολο κάποιος να ξεφύγει από το σενάριο της κοινωνίας (πάρε καλούς βαθμούς, δούλεψε σαν ρομποτάκι για κάποιον άλλον, κάνε το ελάχιστο που χρειάζεται για να ζεις,  δες τηλεόραση, κατανάλωσε, δες κι άλλη τηλεόραση, πέθανε) το οποίο μετατρέπει υγιείς ανθρώπους σε παρατηρητές, υποστηρικτές, οπαδούς και τηλεθεατές δεν είναι κάποιο μυστικό σχέδιο ή κάποιο διαβολικό σύστημα, αλλά το ότι ο εγκέφαλός μας δεν έχει σχεδιαστεί για να ζει στη σημερινή εποχή.  Βιολογικά ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να μας οδηγήσει σε πράξεις οι οποίες θα δώσουν ένα μεγάλο boost ντοπαμίνης. Το boost αυτό έχει μία ευχάριστη αίσθηση πράγμα που μας κάνει να θέλουμε να το επαναλάβουμε. Εξελικτικά αυτό είναι απαραίτητο μιας και είναι ο μόνος λόγος που κάνουμε σεξ και ψάχνουμε για τροφή. Χωρίς αυτή τη λειτουργία δε θα είχαμε λόγο να κάνουμε τίποτα. Σήμερα όμως είναι τόσο εύκολο να πάρουμε αυτή τη ντοπαμίνη  από πράγματα χαμηλής αξίας που δε μας προσφέρουν κάτι (πχ πορνογραφία, τηλεόραση κτλ) που οτιδήποτε παραγωγικό δεν μπορεί να συγκριθεί καν μαζί τους. Πρακτικά ξοδεύουμε όλα τα αποθέματα ντοπαμίνης που έχουμε σε πράγματα τα οποία είναι άσχετα με αυτά που θέλουμε να πετύχουμε και αυτό που θέλουμε να γίνουμε μόνο και μόνο επειδή είναι εύκολα.


Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει κάποιος από αυτή της ατελείωτη λούπα είναι η αποτοξίνωση από τη ντοπαμίνη. Ένα φαινόμενο που παρατηρείται στις φυλακές, όπου οι κρατούμενοι έχουν στη διάθεσή τους ελάχιστα πράγματα να ασχοληθούν είναι ότι με τον καιρό αρχίζουν να κάνουν πράγματα που δεν έκαναν πριν όπως το αθλούνται, να διαβάζουν και να γράφουν. Οι ίδιοι άνθρωποι διαφορετικά θα έβλεπαν netflix. Όταν δε σπαταλάμε τη ντοπαμίνη μας σε άχρηστες δραστηριότητες τότε έχουμε στη διάθεσή μας αρκετή έτσι ώστε να μπορούμε να ασχοληθούμε με αυτά που έχουν σημασία για εμάς. Η “δίαιτα” της ντοπαμίνης πρέπει αρχικά να ξεκινήσει από τις πιο κραυγαλέες πηγές σπατάλης οι οποίες είναι να ναρκωτικά, το τσιγάρο το αλκοόλ κτλ. Κοντά σε αυτά βρίσκεται η πορνογραφία και ο αυνανισμός τα οποία κοστίζουν μεγάλες ποσότητες ντοπαμίνης. Στη συνέχεια εφόσον απαλλαγούμε από τα παραπάνω τα social media, τα video games και η τηλεόραση είναι η λογική συνέχεια. 


Είναι εντυπωσιακό το πόση ενέργεια καταναλώνουμε χωρίς καν να ελέγχουμε τον εαυτό μας. Η αυτοβελτίωση όμως ξεκινά όταν καταφέρουμε να πειθαρχήσουμε τον εαυτό μας και αυτό δε μπορεί να γίνει αν σπαταλάμε τη προσοχή μας, το χρόνο μας και τη ζωή μας στις ζωές των άλλων.

Το παραπάνω t-shirt θα το βρείτε στο νέο μας store στο https://shop.aformes.com/