Ραγισμένα Λουλούδια

by Παναγιώτα Φιλιππίδου

2017: Μέσα στη λαίλαπα των καιρών και με τις μη καλύτερες συνθήκες τόσο οικονομικές, όσο και κοινωνικές, η Ελλάδα του ενδόξου «ΟΧΙ» βρέθηκε να παραπατεί «μεθυσμένη» θαρρείς από ένα “ άγριο ξενύχτι” που σαν έφηβο κορίτσι στην πρώτη της έξοδο με το αγόρι της, εκείνος την ξεγελά και της ρίχνει την στάχτη του τσιγάρου του στο ποτό της, ενώ εκεινη έχει βγάλει το καθρεφτάκι της για να φτιάξει λίγο το κραγιόν και το μεικαπ της.

Πόσο ανυπομονεί για ότι προκειται να ακολουθησει. Εκείνη την μεγάλη στιγμή.

Χμ, αλήθεια…..εκείνη την μεγάλη στιγμή που το 2002 η ελληνική τηλεόραση ανακοίνωνε πως φεύγουμε πλέον απ το εθνικό μας νομισμα την δραχμη, και γινόμαστε Ευρωπαίοι πολίτες μπαίνοντας στο νέο μας νόμισμα το λεγόμενο Ευρώ, εκείνη την μεγάλη στιγμη δεν χαρήκαμε όλοι οι Έλληνες;

Εκείνη την μεγάλη στιγμή του 2004 δεν χαρήκαμε όλοι οι Έλληνες όταν ανακοινωθηκε παγκοσμίως ότι η Ελλάδα θα ήταν η “ σούπερ σταρ” πρωταγωνίστρια των Ολυμπιακών Αγωνων;

Εκείνη την μεγάλη στιγμή που το 2007 η ΕΕ έχει 27 κρατη μέλη αλλά και το 2009 που τίθεται σε ισχύ η συνθήκη της Λισαβόνας που αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ.

Και ερχόμαστε στο σήμερα μετά από όλες αυτές τις “ ένδοξες και λαμπρές μέρες” που έζησε η πατρίδα μας για να δούμε πως από το τότε φτάσαμε στο 2017 και στην ψήφιση του πολυσυζητιμένου άρθρου 3 περί της αλλαγής φύλου από την ηλικία των 15 ετών.

Ποιός ο ρόλος της οικογένειας…της παλιάς φαμίλιας και γιατί ως κοινωνία αισθανόμαστε έντονα την ανάγκη να δίνουμε το δικαίωμα «ευνουχισμού» των παιδιών μας από αυτή την ηλικία αντί να τα αφήσουμε να κυλήστουν στην λάσπη και να ζήσουν τα παιδικά όνειρα τους;

Γιατί από αυτή την ηλικία μαζί με την σχολική τους τσάντα θα πρέπει να κουβαλούν στην παιδική πλάτουλα τους και το ερωτηματικό της αμφισβήτησης του φύλου τους;

Γιατί θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα προκειμένου να διαλύσουμε τον παραδοσιακό κρίκο της οικογένειας; Η απήχηση της διάλυσης του θεσμού της οικογένειας βέβαια ίσως και να ξεκίνησε και απ το ιντερνέτ.

Μάθαμε ως Ευρωπαίοι πολίτες να ζούμε στην εποχή της ταχύτητας, γίναμε οι άνθρωποι των ρολογιών και των σύντομων συναντήσεων.

Μέσω skype και κινητών οι επικοινωνίες μας πλέον, μέσω fb οι φιλίες και τα πρώτα χτυποκάρδια των εφήβων. Έφηβοι που με τον τρόπο μας τους «καταδικάσαμε» να μην τρέξουν, να μην γελάσουν, να μην διασκεδάζουν ως παιδιά αλλά να έχουν προβληματισμούς τύπου «μήπως να αλλάξω φύλο; »Χμ,….και γιατί να μην το σκεφτεί έστω και μια φορα αφού το νομοσχέδιο του δίνει το δικαίωμα να προβεί μέχρι δύο φορές σε αλλαγή φύλου.

Κάποιοι γνώστες του θέματος μίλησαν για δικαίωμα στην διαφορετικότητα.Αναρωτιεμαι αν λήφθηκε υπόψη το δικαίωμα σωστής ψυχολογικής ισορροπίας των εφήβων.

Είναι γνωστό από αιώνες ότι η οικογένεια ως κύτταρο της κοινωνίας προσφέρει αγωγή. Λέγοντας αγωγή εννοείται κάθε επίδραση που ασκείται στον νέο άνθρωπο και συντελεί στην μεταβολή των σωματικών χαρακτηριστικών του καθώς και των ψυχικών του γνωρισμάτων, των ιδιοτήτων του χαρακτήρα του, των ιδεών και των δεξιοτήτων του.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι ο θεσμός της οικογένειας περνάει κρίση στην εποχή μας η ίσως βρισκόμαστε σε μια διαδικασία κατά την οποία η οικογένεια περνάει από μια παλιά μορφή σε μια νέα. Σ’αυτή την διαδικασία αλλαγής κάποια στοιχεία της εκλείπουν, οι σχέσεις των μελών της αλλάζουν αντιλήψεις για την οικογενειακή ζωη και παραδοσιακοί δεσμοί εξασθενούν και χαλαρώνουν.

Με λίγα λόγια ο παλιός σφιχτός οικογενειακός δεσμός χαλαρώνει όλο και περισσοτερο. Η οικογενειακή εστία χάνεται. Το τρίπτυχο πατρίς, θρησκεία, οικογένεια δεν υπάρχει πλέον. Τα αιτια θα πρέπει να αναζητηθούν στις συνθηκες της συγχρονης ζωής.

Η αστικοποίηση φέρεται ως η «βασικη κατηγορούμενη» που απομάκρυνε πολλούς απ τις οικογενειακές παραδόσεις, αντιλήψεις, ήθη και έθιμα.

Ακολουθήστε μας εδώ: