Το μεγαλύτερο λογικό σφάλμα του Μαρξισμού

July 17, 2018

by — Posted in Πολιτική

Μελετώντας κανείς το σύστημα φιλοσοφικών, οικονομικών και κοινωνικών ιδεών που πρότεινε ο Μαρξ, μπορεί να βρει διάφορα προβλήματα, ιδικά αν ζει σήμερα στη δύση και έχει διαπιστώσει το πόσο ραγδαία αυξήθηκε το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων στο σημερινό -όχι τέλειο- καπιταλιστικό σύστημα. Πόσο μάλλον όταν κάποιος δει προσεκτικά ότι τα προβλήματα του σημερινού καπιταλισμού προέρχονται στη πλειονότητά τους από πολιτικές που αυξάνουν την επιρροή του κράτους στους ανθρώπους, δηλαδή από πολιτικές που ο Μαρξ θα ενέκρινε. Ποιο είναι όμως το πιο θεμελιώδης πρόβλημα του Μαρξισμού;

Αν παρατηρήσει κάποιος οποιαδήποτε δημιουργική δραστηριότητα θα διαπιστώσει ένα φαινόμενο, το οποίο μοιάζει με φυσικό φαινόμενο: Οι άνθρωποι προσπαθούν να παράξουν κάτι και σχεδόν όλοι εν τέλει δε καταφέρνουν να παράξουν τίποτα! Μία πολύ μικρή μειοψηφία είναι ελάχιστα επιτυχημένη και μία υπερβολικά μικρότερη μειοψηφία είναι πάρα πολύ επιτυχημένη. Το φαινόμενο αυτό περιγράφεται από τη κατανομή Pareto. Αν λοιπόν έχουμε 10000 ανθρώπους με βάση τη κατανομή Pareto είναι σίγουρο ότι περίπου οι 100 από αυτούς θα έχουν τον μισό πλούτο της αγοράς ακόμα και αν όλοι ξεκινήσουν με το ίδιο ποσό στην αφετηρία. Από τους 100 πλουσιότερους οι 10 θα έχουν το μισό πλούτο κ.ο.κ.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί κανείς να το δει παντού γύρω του. Αν πάρουμε για παράδειγμα τους συνθέτες κλασικής μουσικής, μπορούμε να δούμε ότι 10 από αυτούς έχουμε παράξει περισσότερη από τη μισή κλασική μουσική που έχει γνωρίσει επιτυχία. Αν τώρα πάρουμε τα 100 πιο γνωστά τραγούδια τους θα δούμε ότι τα 10 από αυτά έχουν κάνει περισσότερες από τις μισές συνολικές αναπαραγωγές. Το ίδιο θα διαπιστώσουμε αν πάρουμε τους πιο γνωστούς συγγραφείς μεταξύ τους, αν πάρουμε τα έργα αυτών των γνωστών συγγραφέων, τους youtubers τους instagrammers, τα social media, τις τηλεοπτικές σειρές κτλ. Η τόσο ευρεία εφαρμογή αυτού του φαινομένου μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο αυτό είναι ένα φυσικό φαινόμενο που ισχύει επειδή όταν κάποιος καταφέρει κάτι είναι πολύ πιο εύκολο να  ανέβει περισσότερο σε σχέση με  κάποιον που βρίσκεται ακόμα στο πρώτο βήμα, όπως είναι λογικό να συμπεράνουμε.

Πόσο εύκολο είναι όμως κάποιος να προβλέψει το πόσο ψηλά θα φτάσει στη κατανομή Pareto; Αν υποθέσουμε ότι το ΙQ είναι ένας καλός δείκτης πρόβλεψης, τότε θα περιμέναμε να δούμε την κατανομή του IQ να είναι παρόμοια με τη Pereto. Κάτι τέτοιο δε συμβαίνει όμως, μιας και η κατανομή του IQ είναι μία κανονική κατανομή, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι βρίσκονται σε μέσο IQ και όσο φτάνουμε προς τα άκρα το πλήθος μικραίνει. Προφανώς το IQ παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο ψηλά στη κατανομή Pareto θα βρεθεί, αλλά υπάρχει σίγουρα και κάτι άλλο. Αυτό το “άλλο” είναι πιθανών το επίπεδο συνείδησης του ατόμου, καθώς και η νοοτροπία που έχει αυτός αποκτήσει. Οι κοινωνίες μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος και όχι μόνο, μπορεί να μη μπορούν να αυξήσουν το IQ κάποιου λόγω της φύσης μας, αλλά μπορούν αδιαμφισβήτητα να τον κάνουν πιο χαζό, συνεπώς και αυτό παίζει έναν σημαντικό ρόλο στο πόσο ψηλά στη Pareto θα φτάσει κάποιος.

Το πρόβλημα της λογική του Μαρξισμού λοιπόν είναι ότι ο Μαρξ υποθέτει ότι το φαινόμενο αυτό (το ότι δηλαδή ο πλούτος μαζεύεται στα χέρια λίγων) είναι αποτέλεσμα του καπιταλιστικού συστήματος και αυτό είναι απλά λάθος! Δεν είναι κάποιο πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος είναι απλά ένα χαρακτηριστικό οποιοδήποτε συστήματος παραγωγής ανεξάρτητα του ποιος το ξεκίνησε και του πως λειτουργεί. Το φαινόμενο αυτό μάλιστα είναι τόσο ξεκάθαρα ένα φυσικό φαινόμενο που υπάρχει ένας κλάδος που λέγεται οικονο-φυσική ο οποίος έχει παρουσιάσει τη διάδοση  σωματιδίων αερίων στο κενό για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο διαδίδεται το χρήμα σε μία οικονομία!

Ο Μαρξ μπορεί να ήταν επηρεασμένος από την άγρια βιομηχανοποίηση της εποχής, όπου οι εργαζόμενοι ήταν απλά κομμάτια μια αχανούς γραμμής παραγωγής, αυτό όμως δε δικαιολογεί σήμερα κάποιοι να πιστεύουν ότι οι  ιδέες του Μαρξ θα δημιουργήσουν μια καλή κοινωνία.  Στη σημερινή κοινωνία σχεδόν όλες οι εργασίες απαιτούν δημιουργική σκέψη, άρα και η κατανομή Pareto είναι ένα κομμάτι της πραγματικότητας, είτε μας αρέσει είτε όχι. Το θέμα είναι να το αποδεχτούμε και να καταφέρουμε να χτίσουμε μία ζωή με τους δικούς μας όρους, σε όποιο σημείο της κατανομής Pareto και αν βρισκόμαστε, και να ξεφύγουμε από το μιζέρια της μετριότητας και του φθόνου που ο Μαρξισμός συνεχίζει να καλλιεργεί στις κοινωνίες μας.

 

 

Ακολουθήστε μας εδώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *