Είναι η κοινωνιολογία η επιστήμη της αριστεράς;

September 6, 2018

by — Posted in Κοινωνία, Πολιτική

Η συζήτηση περί κοινωνιολογίας ξεκίνησε από την απόφαση της κυβέρνησης να την αναβαθμίσει, εισάγοντας τη στις πανελλήνιες εξετάσεις στη θέση των λατινικών. Μη μπορώντας να πιστέψω ότι μία κυβέρνηση όπως η σημερινή μπορεί να κάνει κάποια αλλαγή για οποιοδήποτε λόγο πέρα από το δικό της συμφέρον, έκανα μία έρευνα μιας και οι σχέσεις μου με αυτού του είδους των επιστημών περιορίζονται σε κάποια κρύα πρωινά σε κάποιες λευκές και αδιάφορες αίθουσες με ένα πράσινο θρανίο μπροστά μου. Μπορεί να μην έχω επιστημονικές γνώσεις πάνω σε αυτό το πεδίο, όμως νομίζω ότι κατάφερα να σχηματίσω μία πρώτη άποψη για το θέμα.

Αρχικά η κοινωνιολογία, όπως δηλώνει και η ονομασία της, είναι η επιστήμη που μελετά την κοινωνία και πιο συγκεκριμένα τη μελέτη της κοινωνικής συμπεριφοράς, τη προέλευσή της, την ανάπτυξή της, την οργάνωσή της και τους θεσμούς της.  Ο ορισμός αυτός μου κάνει σχεδόν προφανές τον λόγο για τον οποίο οι συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή την επιστήμη είναι αριστεροί ή έχουν αριστερές απόψεις. Βλέπετε, οι αριστεροί δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο πως θα φτιάξουν μία λειτουργική κοινωνία παρά στο πω θα φτιάξουν έναν λειτουργικό εαυτό.  Κοιτάζουν την ανθρωπότητα από μακριά, τόσο μακριά που καταφέρνουν να χάσουν ακόμα και την μεγάλη εικόνα.

Εστιάζοντας κάποιος στις κοινωνίες, μπορεί να σκεφτεί τρόπους με τους οποίους πιστεύει ότι θα τις κάνει να λειτουργούν καλύτερα. Η προσπάθεια όμως να αλλάξει με δική του απόφαση κάτι στη κοινωνία είναι μη αποτελεσματική έως καταστροφική. Για παράδειγμα κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι στην κοινωνία Α υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που παίρνουν πολύ μικρό μισθό. Ο παρατηρητής μας μπορεί να αισθανθεί ότι κάτι τέτοιο είναι άδικο και έτσι αντί να αφήσει τη κοινωνία να εξελιχθεί από μόνη της, θεσπίζει έναν κατώτατο μισθό. Τις πρώτες ώρες αισθάνεται χαρούμενος, αλλά σύντομα διαπιστώνει ότι μπορεί όσοι δουλεύουν τώρα να παίρνουν περισσότερα, αλλά αυτοί που δε δουλεύουν αυξήθηκαν, μιας και οι εταιρίες δε μπορούν να ανταπεξέλθουν στον κατώτατο μισθό που επέβαλε ο παρατηρητής μας. Λυπημένος για το αποτέλεσμα αυτό, σκέφτεται ότι μπορεί να αυξήσει τους φόρους και να δώσει κάποιο επίδομα σε αυτούς που έμειναν χωρίς δουλειά για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους. Η ιδέα ακούγεται καλή, σύντομα όμως αυτοί που παράγουν πλούτο δεν έχουν κάποιο συμφέρον να συνεχίζουν να βρίσκονται στη συγκεκριμένη κοινωνία και έτσι ψάχνουν να βρουν κάποια άλλη η οποία θα τους προσφέρει καλύτερη φορολογία, άρα και μεγαλύτερο κέρδος. Το τελευταίο σίγουρα εκνευρίζει πιο πολύ από τα άλλα τον παρατηρητή μας κάνοντάς τον να μισεί τον επιτυχημένο που ζητάει το κέρδος και να θέλει διαρκώς να τον καταστρέψει φτιάχνοντας ένα σύστημα στο οποίοι δε θα υπάρχουν τέτοιοι και στο οποίο θα μπορεί να ελέγχει τα πάντα. Το σύστημα αυτό ονομάζεται κομουνισμός.

Υπολογίζεται ότι το 90% των κοινωνιολόγων είναι αριστεροί και με βάση το παραπάνω παράδειγμα δε μου φαίνεται καθόλου παράλογο. Αυτοί που δε βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του ιδεολογικού χάρτη συνήθως πιστεύουν ότι για να αλλάξει μία κοινωνία πρέπει πρώτα να αλλάξουν οι άνθρωποι και για να αλλάξουν οι άνθρωποι πρέπει πρώτα να αλλάξει ο ίδιος τους ο εαυτός. Για τον λόγο αυτό επικεντρώνουν τη προσοχή τους στο πως θα γίνουν πιο παραγωγικοί, στο πως θα παράξουν πραγματική αξία και πλούτο και στο πως θα κατακτήσουν τη γνώση. Γνωρίζουν οι κοινωνίες πάνε μπροστά όταν το κάθε μέλος της δουλεύεις προς αυτή τη κατεύθυνση και όχι όταν κάποιος “ηγέτης” προσπαθήσει να τους οδηγήσει εκεί ειδικά όταν ως κριτήριό του είναι μία φαινομενική αδικία που υπάρχει στον πληθυσμό.

Όλα αυτά δε δηλώνουν πως η επιστήμη σαν επιστήμη έχει αριστερό πρόσημο ακόμα και αν ένας από τους κύριους διανοητές της είναι ο Καρλ Μαρξ. Σημαίνει όμως ότι αν περάσεις από αυτό το μάθημα τότε το πιθανότερο είναι ότι θα ακούσεις πολλές τέτοιες απόψεις. Όπως περιγράφει ο Michael Tandy, πτυχιούχος της σχολής κοινωνιολογίας:

“Σαν φοιτητής της κοινωνιολογίας ένιωσα σαν να με βάλανε σε έναν ιδεολογικό ζουρλομανδύα, στον οποίο δε μπορούσα να εξερευνήσω τις δικές μου ιδέες, αλλά θα έπρεπε να υιοθετήσω τις ιδέες κάποιων ελίτ κοινωνιολόγων όπως ο  Bauman ή ο Bourdieu. […] Η κοινωνιολογία είναι βαθιά αριστερόστροφη. Ο Καρλ Μαρξ ανυψώνεται ως ο ιδρυτικός πατέρας ή με άλλα λόγια ως μία από τις τρεις θεότητες της σύγχρονής κοινωνίας με τους άλλους δύο να είναι ο Emile Durkheim και ο  Max Weber. Η θεωρία του αποδείχτηκε λανθασμένη ξανά και ξανά με τη πραγματικότητα να δείχνει ότι ο καπιταλισμός είναι ένα κατά πολύ πιο δυναμικό κοινωνικό σύστημα, τη στιγμή που ο κομουνισμός δε μπορούσε να προσαρμοστεί και γι αυτό πέθανε. Παρ’ όλα αυτά ο Μαρξ συνεχίζει να διδάσκεται στα πανεπιστήμια και η θεωρία του καλά κρατεί. […] Φιλόσοφοι με διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες, όπως ο Ayn Rand δεν αναφέρονται καν, ενώ μερικοί επαγγελματίες κοινωνιολόγοι δε γνωρίζουν καν την ύπαρξή τους. […] Θυμάμαι ότι το κοντινότερο που είχε αναφερθεί περί των ατομικιστικών κοινωνικών θεωριών σε αυτά τα τρία χρόνια ήταν μία μικρή αναφορά στο πρώτο έτος στην άποψη της Margaret Thatcher ότι δεν υπάρχει κοινωνία, χωρίς κάποια εξήγηση για το τι αυτό σήμαινε. Ο φιλελευθερισμός αναφέρεται δύο με τρεις φορές, αλλά πιο πολύ ως ο κακός της ιστορίας. […] Όλο αυτό οδηγεί σε ένα ιδεολογικό καρτέλ, όπου οι ιδέες είναι άκρως ελεγχόμενες και εμείς μπορούμε να επιλέξουμε μόνο ανάμεσα στις επιλογές που μας δίνονται.”

Ο έλεγχος μίας κοινωνίας ξεκινάει από τον έλεγχο της παιδείας της. Είναι αναπόφευκτο μία κυβέρνηση σαν τη σημερινή να προσπαθεί να επιβάλει τη δική της ιδεολογία με διάφορους τρόπους στους μαθητές. Μη παραξενευτείτε αν δούμε και νέα βιβλία στο προσεχές διάστημα. Ο κίνδυνος που ελοχεύει το φαινόμενο αυτό είναι πραγματικός αν κανείς σκεφτεί τον έντονα αριστερό ιδεολογικό προσανατολισμό των Ελλήνων καθηγητών, πόσο μάλλον αν τα βιβλία αρχίσουν να τους θυμίζουν ακόμα περισσότερο τα νιάτα τους στα θρανία της κνε, όταν υμνούσαν δολοφόνους επιπέδου Χίτλερ, όπως ο Στάλιν και ιδεολογικούς δολοφόνους όπως το μεγάλο αστέρι της επιστήμης, που πρωταγωνιστεί σε κάθε βιβλίο κοινωνιολογίας σήμερα, Καρλ Μαρξ.

 

Διαβάστε περισσότερα:

https://www.irishtimes.com/news/science/why-are-so-many-social-scientists-left-liberal-1.2082755

Opinion: Sociology, the left wing propaganda machine?

https://journals.cambridge.org/images/fileUpload/documents/Duarte-Haidt_BBS-D-14-00108_preprint.pdf

 

Ακολουθήστε μας εδώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *